Szczęki hamulcowe JPN

Szczęki hamulcowe - budowa

Szczęki hamulcowe to element bębnowego układu hamulcowego, który pomimo swojej prostoty wciąż jest dość skuteczną konstrukcją. Jest on zbudowany z bębna obracającego się z razem z kołem, wewnątrz którego znajdują się dwie szczęki hamulcowe przymocowane do nieobrotowej tarczy koła. Moment hamowania powstaje w wyniku rozpierania szczęk przez tłoczek i tarcia powierzchni ciernej szczęk o powierzchnię roboczą bębna. Szczęki wracają do pozycji neutralnej dzięki systemowi sprężyn, z którym są połączone.

Powierzchnia szczęk hamulcowych jest pokryta materiałem ciernym, który cechuje się wysokim współczynnikiem tarcia. W momencie hamowania, szczęki w wyniku działania rozpieracza wykonują ruch obrotowy o niewielki kąt. Rozróżnia się dwie szczęki: współbieżną oraz przeciwbieżną. Szczęka współbieżna to ta, która podczas procesu hamowania ma kierunek zgodny z ruchem bębna. Natomiast ta, która ma kierunek przeciwny nazywana jest przeciwbieżną. Ze względu na tzw. efekt samowzmacniania, moment hamowania przy tej samej sile nacisku jest większy na szczęce współbieżnej, przez co może ona zużywać się szybciej. Należy pamiętać, że zawsze powinno się wymieniać komplet szczęk na obydwu kołach osi!

Po czym poznać, że szczękom należy się już wymiana? Podobnie jak w przypadku klocków hamulcowych, oznaką zużycia są dziwne dźwięki, takie jak piski, skrobanie czy odgłosy tarcia. Pojawiają się one najczęściej w momencie hamowania bądź zwalniania pedału hamulca. Innymi oznakami są spadek reakcji pedału hamulca bądź wydłużona droga hamowania. Jeśli szczęka hamulcowa jest zużyta, mniej skuteczny będzie również hamulec postojowy.